Dag 12 30 juni Treviglio 99 KM

Het onderscheid op deze dag kan niet groter. Als u ooit aan het Comomeer bent, in Colico, ga naar Albergo Sci d'oro. Net buiten de drukte is het de meest memorabele overnachting tot nu geworden. We werden welkom geheten door nonna in de rolstoel en de buurvrouw. De gastvrouw was met een motormaaier het gras aan het kortwieken en gaf ons kamer 6. Fantastisch uitzicht, prachtig terras, heerlijk eten, alles uit eigen tuin of van de buren. De eigenaar heeft ook een zus die meehelpt; ze lijken zo weggelopen uit het kleine huisje op de prairie. Ook de espresso was super (foto). 's Morgens weer op de fiets. We voelden ons rijk, samen op het fietsje langs het Comomeer, ook nog met de pont naar Belaggio, en daar zit hem de kneep: deze kilometers zijn stiekem meegeteld. Na het meer brood, San Daniele ham en pesto. Daarna was het vooral warm, onverhard, stoffig en druk. Nu zitten we in Treviglio in een zakenhotel. Fiets in het kantoor van de directie en airconditioning op de kamer; heeft bij 35 graden ook zijn charme. We zijn om 16 uur gestopt; het tempo moet iets omlaag, anders komen we tot de straat van Messina. Twee dagen Po. We genieten elke dag en moe? Hoezo?

Hotel: Atlantic Treviglio

Heilig boontje

We zijn nog niet tevreden over jullie antwoorden over de boontjes. We hebben nog een tweede foto. Wie weet het?

Dag 11 29 juni Colico (Comomeer) 95 km

Korte samenvatting: 35 km klimmen, 35 km afdalen en 25 km fietsen. Lange samenvatting: Thusis was perfect, goed hotel en prima eten. Om 7 uur ontbijt en om 8.15 op de fiets, voorzien van voor- en achterlicht. De tocht van Thusis naar Splugen is al behoorlijk zwaar. Gemiddeld 10 km per uur. De temperatuur liep al snel op. Je rijdt eigenlijk tot iets voor Splugen de route naar de San Bernardino. Vanuit Splugen begint het echt zware werk, 6-8%. Het middendeel iets lichter en de laatste 4 km 'a stairway to heaven'. Haarspeldbochten boven elkaar gestapeld en in een dwingend ritme omhoog. Alleen gestopt voor een foto. En dan................ 2200 meter, 1500 meter geklommen, met zijn tweeën, de stampende stoker en glimlachende Leo. Hulde aan Geraldine want hoger dan de Vaalserberg was ze nog nooit gefietst. Boven een paar foto's, een Nederlands stel uit Tilburg op weg naar Florence, even naast de sneeuw gestaan, een paar Amerikanen verteld wat die rare Nederlanders aan het doen zijn, jasje aangetrokken, en naar beneden. Van 2200 naar 300 meter afgedaald. Vooral voor de stoker vervelend, want bij deze snelheden en bochten kan je je niet echt oriënteren. Gelukkig vermaakte ze zich met de wonderlijke flora in de berm, die zorgde voor heimwee aan het tuintje thuis. Beneden aangekomen nog met een stel Belgen gepraat en toen naar het Comomeer. Drukke weg, zeer toeristisch maar net buiten Colico hebben we uitzicht op het meer in opperste rust.
Het was warm vanmiddag, 32 graden. Dat belooft wat voor de Po vlakte. 280 km vlak richting zuidoost. O ja, we hebben net naar de overkant gezwaaid, naar George Clooney, hij vroeg of we een Nespresso kwamen drinken. Nou nee dus, wij willen echte! Op de foto de haarspelden!

Hotel: Sci d'oro, Colico

Dag 10 Foto

Gisteren geen foto door internet pech. Hier lijkt alles het weer te doen. Het uitzicht van de Polenroute.

Dag 10 28 juni Thusis 95 km

Vanmorgen na een lange nacht en een bescheiden ontbijt weer op pad
gegaan vanuit Oberriet. Je slingert langs de Rijn, door Zwitserland,
daarna door Oostenrijk, daarna door Liechtenstein. De route is vrijwel
vlak maar vaak over zand/grind paden. Ging weer prima. Het dorp van
Heidi hebben we letterlijk links laten liggen om te voorkomen dat we
vanwege sentimentele redenen niet verder zouden willen gaan. Na het
passeren van Chur hebben we besloten de zware Polenroute te nemen. Dit
is een route hoog boven de Rijn (onverhard) die in de oorlog is
uitgehakt door Poolse arbeiders die naar Zwitserland waren gevlucht.
We hebben zelfs een paar honderd meter gelopen, want de Keutenberg is
leuk maar vijf achter elkaar werd te veel. Thusis is 35 KM voor de top
van de Splugenpas. Morgen een uurtje eerder op, 7 uur ontbijt en dan
zien we het wel of het gaat. We nemen de hele dag voor de klim en de
afdaling. En dan................ Het hoogtepunt van de vakantie: ons
eerste kopje echte Italiaanse espresso. Eigenlijk doen we het daar
allemaal voor. Nederland 2-1, of dit voetbal tegen Brazilië voldoet?,
zien we volgende week wel weer. Groet aan de lezers en de volgers.

Hotel: Weiss Kreuz, Thusis

Dag 9 27 juni, Oberriet, CH. 93 KM

Vandaag een rustige dag gehad, Vijf uur op de fiets. Tante Sidonia had een klein ontbijtje voor ons na een onrustige nacht, veel uitgaansverkeer. Eenmaal op de fiets werd het een afwisselende dag. Eerst het dal van de Thur, later het dal van de Sitter, met de 'ferryman'. Middels een kleine omweg kom je in een natuurgebied met een recreatieboerderij aan de rivier. Hier zet een lokale veerman je over (schijnt een bedevaartsroute geweest te zijn), maakt een foto van je en vertelt over de honderden Nederlanders die hij veilig overgebracht heeft. Daarna afdaling naar de Bodensee, het Benidorm van Zwitserland. Daar lekkerbekjes gegeten van zoetwatervis. G: geen petite friture btw. Daarna fiets je langs de grens van Oostenrijk ( St Anton, drie uur lopen! ) over een kilometers lang onverhard pad. Nu een heerlijk hotel, Wasje op het balkon, Duitsland 4-1 , en dadelijk heerlijk koud bier. We zien de eerste bergen met sneeuw. Morgen kruipen we voorbij Chur en dan ................ Op de foto het pontje. De ferryman komt later.

Hotel: zur Krone, Oberriet

Vraag van de dag?

Hoe heet dit gewas, wij weten het niet. Ongeveer 120-150 cm hoog. Soja?